حجت الاسلام و المسلمین سیدعلی طباطبایی از اساتید حوزه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به اهمیت رشد انسان و فعال کردن قابلیتهای کمال، اظهار داشت: همانطور که رشد یک بوته درخت به علل مختلف مانند رسیدن ریشه به سنگ یا آفتیابی متوقف میشود و از کسب قابلیتهای بیشتر محروم میشود، انسان نیز به همین شکل است و میتواند با غوطهور شدن در لجنزار و شورهزار گناه، قابلیت رشد خود را از دست بدهد و نتواند به کمال مطلوب دست یابد.
وی با تأکید بر لزوم توجه به موانع رشد خاطرنشان کرد: در دو مسأله مرتبط، هر کدام به طریقی به پیش می روند؛ یکی از آنها بالا می رود، اما دیگری زمینگیر می ماند. اگرچه فیض به هر دو رسیده است، اما یکی از آن دو با مراقبت از خود، بستر درونی خود را مساعد نگه داشته و فیض را به خوبی دریافت کرده و به اوج می رسد؛ اما دیگری وجودش را به شوره زاری تبدیل کرده که قابلیت رشد در آن از بین رفته است.
استاد حوزه ابراز داشت: سخت ترین آسیب برای انسان این است که وجودش به واسطه افکار، نیّات و اعمال نامناسب به شوره زاری تبدیل و آفت زده شود؛ که در این صورت، رو به تباهی خواهد رفت.
وی افزود: انسان همچون آبی است که اگر در یکجا بماند، فاسد و دلمرده می شود و اگر کسی ریشهاش را به شوره زاری تبدیل کرده باشد، و ایستایی در او عارض شود، پس از مدتی دیگر از جوشیدن باز می ماند و فاسد می شود.
حجت الاسلام و المسلمین طباطبایی تصریح کرد: در مناجات «تائبین» که یکی از مناجات های خمس عشر است، امام زین العابدین (ع) اینچنین به خدای متعال عرضه می دارد:
«إِلَهِی أَلْبَسَتْنِی الْخَطَایَا ثَوْبَ مَذَلَّتِی وَ جَلَّلَنِی التَّبَاعُدُ مِنْکَ لِبَاسَ مَسْکَنَتِی وَ أَمَاتَ قَلْبِی عَظِیمُ جِنَایَتِی فَأَحْیِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْکَ یَا أَمَلِی وَ بُغْیَتِی وَ یَا سُؤْلِی وَ مُنْیَتِی فَوَعِزَّتِکَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِی سِوَاکَ غَافِرا وَ لا أَرَی لِکَسْرِی غَیْرَکَ جَابِرا وَ قَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنَابَةِ إِلَیْکَ وَ عَنَوْتُ بِالاسْتِکَانَةِ لَدَیْکَ فَإِنْ طَرَدْتَنِی مِنْ بَابِکَ فَبِمَنْ أَلُوذُ؛ خدایا! گناهان بر من لباس خواری پوشانده، و دوری از تو جامه درماندگی بر تنم پیچیده، و بزرگی جنایتم دلم را میرانده، پس آن را با توبه به درگاهت زنده کن، ای آرزویم و مرادم و خواسته ام و امیدم، به عزّتت سوگند برای گناهانم آمرزنده ای جز تو نمی یابم، و برای دلشکستگی ام جبران کننده ای جز تو نمی بینم، به پیشگاهت با توبه و انابه فروتنی نمودم، و با ذلّت و خواری، به درگاهت تسلیم شدم، اگر مرا از درگاهت برانی به که روی آورم؟ ...»
وی افزود: بر اساس کلام امام زین العابدین (ع) می آموزیم که حیات معنوی انسان، در یاد و ذکر خداست و اگر این دل در تنگنا نباشد، به فساد می رسد. هیچکس نمی تواند دل کسی را ضایع کند، چرا که دل انسان در اختیار خود اوست و هیچکس نمیتواند بگوید «دل من به خاطر دیگری فاسد شده است.»
نظر شما